Jul 17, 2026

անտիպ - 123/2026

Եթե չարանում եմ, ապա միայն մարդեղացած այն աստվածների նկատմամբ, ովքեր իրենց իսկությամբ ներկա են իմ հոգում և թույլ չեն տալիս ատել մարդուն հիմնովին և մեկընդմիշտ։ Երբեմն ինձ մխիթարում է պատկերացումը, թե ինչպես եմ նրանց մեկտեղում իմ անձավում, ինչպես Զրադաշտն իր հյուրերին, բայց, պատվելու փոխարեն, ինքնահրկիզվում` գիտեմ, որ նրանք անմահ են իմ ներսում և մահկանացու` ինձանից դուրս։

© Գորշ



Jul 13, 2026

անտիպ - 122/2026

Ասում են՝ պետք չէ վստահել ոչ մեկին, իսկ ես ասում եմ՝ մեզնից շատ մեզ ոչ ոք չի խաբում։ Հենց կարողանում ես բացառել այդ «մեկի» սուտը, հայտնվում ես ուրիշի նկատմամբ հավատ-կասկածից անդին արթմնության մեջ։ Ի դեպ, անգամ սերը, ու նամանավանդ սերը, անկախ «կույրի» իր համբավից, իսկական է, եթե արթմնությամբ է։ Այն, ինչն արթմնությամբ չէ, անպայման սուտ է։

© Գորշ



անտիպ - 121/2026

Միայն հողն է գրկում անպայմանական։

© Գորշ



անտիպ - 120/2026

Ի սկզբանե գուցե հավաքական ինքնակառավարում էր, բայց մարդկության այժմյան գոյաձևը բացառապես կառավարում է, որի առաջնային նպատակն ինքնարար կամք/կիրքը «մարդ» վանդակում զսպելն է։ Ընդ որում, այժմյան ասելով պետք է նկատի ունենալ, առնվազն, վերջին երկու հազարամյակը։

© Գորշ



Գորշի եռանկյուն

Խորհրդանիշ՝ Բարձրագույն Ես-ի, նույնն է՝ ինքնարարի, նույնն է՝ երրորդ մեկի։ Կազմված է հայերեն երեք «ի» տառերից, որոնք արտահայտում են ինքնաճանա...