անտիպ - 145/2026

Համաժամանակյա ինքնահաղթահարումից և ինքնարարումից զերծ ինքնաճանաչողությունն ինքնախաբեության վատագույն և ամենավտանգավոր տեսակն է։

© Գորշ

անտիպ - 144/2026

Գորշի ռեփոսոֆիա

Մի՛ վախեցիր մահից՝ նա գալու է ավելի ուշ, քան լքելու է կյանքը։
Մի՛ վախեցիր նաև ապրելուց, որ չլինի ինչպես առաջին միտքը։

Սիրու՛ց զգուշացիր՝ նա միշտ նախորդում է իմացությանը,
Բայց նաև հաջորդում է. իմացությունի՛ց էլ զգուշացիր։

Ճանաչի՛ր քեզ, բայց մի՛ սահմանիր, որ չդադարես ճանաչել։
Միշտ իսկությա՛մբդ եղիր, միևնույն է, կասկածելու են միշտ։

Շատում, թե քչում փնտրի՛ր իսկականը, իսկականում՝ քոնը։
Քոնի բացակայությունը ուրիշով մի՛ լցրու ու մի՛ եղիր ուրիշի լցոնումը։

Կդանդաղես, թե կշտապես, չի՛ փոխվի ժամանակի ընթացքը,
Բայց անշտապ ընթացքը կարող է մեծացնել հեշտանքը։

Հաճույքների մեջ ընտրիր բնականը, բնականում՝ բուժականը։
Սեքս մի արա. արա սեր։

Բացահայտի՛ր իմաստավորման վայելքը, անգամ երբ հումք է տառապանքը։
Հույզերից քամիր առավելագույնը, ապա ստացիր լավագույնը։

Առանց խնդրանքի մի՛ տուր խորհուրդ ու խրատ,
Փորձդ էլ առաջարկիր լոկ որպես օրինակ։

Մի՛ բամբասիր. մի թքիր քամուն հակառակ։

Ուրիշի բամբասանքին էլ մի եղիր վկա։

Առհասարակ, խուսափիր վկայությունից, նամանավանդ, ինքնավկայությունից։

Վկա եղիր սեփակա՛ն մտքին, էլ ավելի լավ` չարտահայտվածին։

Ուրիշի բարոյականությամբ մի՛ խարազանվիր. «շուն ես՝ շնացիր»,
Բայց 12-րդ ստիքսը միշտ հիշիր։

Քոնը միշտ ապրիր,

Եթե ամոթա՝ թաքուն ապրիր։

Ապրիր ընդհա՛նրապես ու հա՛տկապես, բայց առանց գողանալու ու մատնելու ապրիր։

Սիրո միակողմանին չի լինում. եթե փոխադարձ չէ, ուրեմն դու՛ էլ չես սիրում։

Ու, ընդհանրապես, ավելի հաճախ թվում է, քան իրականում կա կամ լինում է։

Ցանկացած հարաբերություն պայմանագիր է։

Պայմանագրի առարկան ստի շուրջ հաշտությունն է։

Երբեմն պատահում է, որ պայմանագիրը պատշաճ կատարվում է։

Խղճի համար հարմար է ուրիշի տունը,

Հպարտության համար` սեփականը։

Անկեղծության համար կա հասարակաց տունը, 

Սիրո համար` անտունությունը։

© Գորշ

անտիպ - 143/2026

Բոլոր մեկնաբանություններից այնկողմ՝ ես բարությունը բացահայտել եմ որպես հոգևոր և ֆիզիկական առողջացման, ինչպես նաև առողջության նախապահպանության բուժամիջոց։ Ընդ որում, որոշակի կրիտիկական դեպքերում այն հրաշալի համադրվում է նաև չարության հետ, երբ կարիք է լինում ինքնաբուժման ագրեսիվ միջամտության։ Մտքի լրիվության և խորության ընկալման համար պետք է նշել, որ սա բնավ նույնական չէ անձիս բնութագրման հետ. միանգամայն սխալ կլինի ինձ համարել բարի, իսկ ինքս ինձ, առավելապես, քննում եմ չարից և բարուց անդին։

© Գորշ

անտիպ - 142/2026

Այն, որը ունի սկիզբ, հետևաբար վերջ, չի կարող ունենալ ինքնուրույն իմաստ։ Այն, որն ինքնարար է, չունի սկիզբ, հետևաբար՝ վերջ։ Ուրեմն միայն ինքնը, որպես կամք ու կիրք, կարող է ունենալ ինքնուրույն իմաստ։ 

© Գորշ