անտիպ - 125/2026

Ինքնաճանաչողությունը Եսի և Ինքի հանդիպումն է։

Ինքնահաղթահարումը Եսի պարտությունն է Ինքին։

Ինքնարարումը Ինքի արարչությունն է առ Բարձրագույն Ես-ը։

© Գորշ

անտիպ - 124/2026

«Գել ու գազան» դարձվածքում, այնուամենայնիվ, գայլը նշվում է անջատ։ Սա գայլի առեղծվածային էության ամենանուրբ և ամենադիպուկ ընդգծումն է ու, միաժամանակ, նրան պարտվելու մարդու ճանաչումը։

© Գորշ

անտիպ - 123/2026

Եթե չարանում եմ, ապա միայն մարդեղացած այն աստվածների նկատմամբ, ովքեր իրենց իսկությամբ ներկա են իմ հոգում և թույլ չեն տալիս ատել մարդուն հիմնովին և մեկընդմիշտ։ Երբեմն ինձ մխիթարում է պատկերացումը, թե ինչպես եմ նրանց մեկտեղում իմ անձավում, ինչպես Զրադաշտն իր հյուրերին, բայց, պատվելու փոխարեն, ինքնահրկիզվում` գիտեմ, որ նրանք անմահ են իմ ներսում և մահկանացու` ինձանից դուրս։

© Գորշ

անտիպ - 122/2026

Ասում են՝ պետք չէ վստահել ոչ մեկին, իսկ ես ասում եմ՝ մեզնից շատ մեզ ոչ ոք չի խաբում։ Հենց կարողանում ես բացառել այդ «մեկի» սուտը, հայտնվում ես ուրիշի նկատմամբ հավատ-կասկածից անդին արթմնության մեջ։ Ի դեպ, անգամ սերը, ու նամանավանդ սերը, անկախ «կույրի» իր համբավից, իսկական է, եթե արթմնությամբ է։ Այն, ինչն արթմնությամբ չէ, անպայման սուտ է։

© Գորշ