Երբ թվում է ամենադժբախտն ես, նշանակում է՝ այդ պահին ճիշտ երաժշտություն չի հնչում։ Երբ թվում է ամենաերջանիկն ես, այդ պահին ևս ճիշտ երաժշտություն չի հնչում։ Առհասարակ, միշտ թվում է ավելի շատ, քան կա կամ լինում է, բայց այստեղ բանն առաջնահերթ երաժշտության վերմարդկային իսկության մասին է։ Ճիշտ երաժշտության անհայտության պարագայում ճիշտ է լսել դրա անսխալականը, որը կոչվում է ներքին լռություն։
