անտիպ - 142/2026

Այն, որը ունի սկիզբ, հետևաբար վերջ, չի կարող ունենալ ինքնուրույն իմաստ։ Այն, որն ինքնարար է, չունի սկիզբ, հետևաբար՝ վերջ։ Ուրեմն միայն ինքնը, որպես կամք ու կիրք, կարող է ունենալ ինքնուրույն իմաստ։ 

© Գորշ

անտիպ - 141/2026

Ամեն ինչ սին է, ամենը` ունայն, կա միայն ոչինչ։
Բոլոր դռներից անդին՝ մենակության այն մեկը միայն, որին թակում են ներսից, երբ թակում եմ դրսից, տենչն է իմ ամենա ու կարոտն Ամենիս։

© Գորշ

անտիպ - 140/2026

Երբ մարդը հասնի անմահության, նա, միաժամանակ, հասած կլինի այնպիսի իմաստնության, որը ոչ միայն անհրաժեշտ է համարում գոյաձևի ավարտը, նաև ցանկանում է այն որոշակի հանգրվանում։ Այլ կերպ ասած, անմահության հետ կծնվի մահվան ընտրությունը։ Ու եթե, այնուամենայնիվ, նման զարգացման մակարդակում գոյություն ունենա մարդկային հիմարություն, ապա այն վերստին կարտահայտվի աստվածաստեղծությամբ, բայց տարբերությամբ, որ այս դեպքում լավագույններին կխոստացվի ժամանակին մեռնելը։ Իսկ հիմա միայն խրախուսվում է՝ որպես բարձր (ինքնարարի) բարոյականություն։

© Գորշ

անտիպ - 139/2026

Նույնիսկ, երբ երկուսը միաժամանակ ինքնասպան են լինում, միևնույն է, նրանք մեռնում են առանձին-առանձին: Միաժամանակ լինելով նույն արգանդում, միևնույն է, ծնվում են առանձին։ Նույն անկողնում էլ ամենքն իր սերն է անում։ Սա այն մասին, երբ ասում են միասին։

© Գորշ