անտիպ - 63/2026

Ով ինքն իրեն բավականաչափ չունի, ստիպված է ապավինել ուրիշին, հանգամանքին, բախտին՝ վերածվելով խամաճիկի այդ «եռագլուխ տիկնիկավարի» համար։ Այդպիսիք հաճախ են առիթ ունենում վիճակների, երբ անհամբերությամբ սպասում են ժամանակի անցմանը, ինչը համարժեք է ապրելու ժամանակը կրճատելուն։ Այսպիսով՝ իր «ինքն»-ի և «դու»-ի միջև ճանաչողական երկխոսության բացակայությամբ մարդուց կերտվում է ամենօրյա ինքնասպանությամբ գոյատևող հպատակը։ Մարդիկ, մեծամասամբ,  կենդանական աշխարհում ջոկվում են ոչ թե իբրև բանական էակ, այլ իբրև անձնասպան անասուն։

© Գորշ

անտիպ - 62/2026

Խիղճը կարող է այնքա՜ն անտեղի փրկել, իսկ հպարտությունը՝ նույնքան անտեղի սպանել, հետևաբար այնտեղ, որտեղ ներկա է մարդկային (միջակ) սիրո այս առաքյալներից թեկուզ մեկը, նշանակում է՝ այնտեղ բացակայում է ինքնարար (բացարձակ) սերը։

© Գորշ

անտիպ - 61/2026

Եթե լինել արբանյակ, ապա միայն Արեգակի. եթե ոչ ինքնարար, ապա միայն ինչպես նիցշեական Զրադաշտ։

© Գորշ 

անտիպ - 60/2026

Ուրիշին տրվելուց մի քիչ խնայող է պետք լինել, սիրո մեջ` մի քիչ եսասեր, որ կողոպտվելուց հետո ինքնացանման հող ու սերմ ունենաս։

© Գորշ