Շուրջը, հեռվում, ամենուր բոլորն անդադար իրար ինչ-որ բաներ են պատմում, ինչ-որ բաներ` բացատրում, ինչ-որ բաներում` համոզում, բայց պարզվում է` բոլորը խոսում են նույն բանի մասին։ Յուրաքանչյուրին թվում է, թե իր պատմությունը հատուկ է, իր հասկացածն` ավելին, իմացածը` միակ ճշմարիտ։ Գրողը տանի, հիմարներն այնքան ներդաշնակ են աղմկում, որ լուռ ներկայությունն անգամ ավելորդություն է։
Որտե՞ղ լռել հատուկը, ավելին, ճշմարիտը ...
© Գորշ
No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.