անտիպ - 139/2026

Նույնիսկ, երբ երկուսը միաժամանակ ինքնասպան են լինում, միևնույն է, նրանք մեռնում են առանձին-առանձին: Միաժամանակ լինելով նույն արգանդում, միևնույն է, ծնվում են առանձին։ Նույն անկողնում էլ ամենքն իր սերն է անում։ Սա այն մասին, երբ ասում են միասին։

© Գորշ

անտիպ - 138/2026

Թե ինչքան է միտքն այն կրողից անկախ գործում, դա, առնվազն, առիթ է պատժի և ինքնախարազանման հարցերում ավելի ներողամիտ լինելու, բայց դա, միաժամանակ, պատճառ է հաջողությունների և ինքնագնահատականի հարցերում էլ համեստ լինելու՝ չափազա՜նց համեստ։

© Գորշ

անտիպ - 137/2026

Ամենուր կյանքն ապրելու դասեր և դասատուներ են։ Ոչ մի տեղ չեն սովորեցնում՝ ինչպես մեռնել կյանքը, ու սրանում է, որ ինքդ քո մեկ դպրոցն ես և ուսուցիչը։

© Գորշ

անտիպ - 136/2026

Մեկի համար տիեզերական միջամտություն է, մյուսի համար` աստվածային նախախնամություն, կան նաև, որ համարում են ճակատագիր։ Այն, ինչը կյանքը բաժանում է «մինչև»-ի և «հետո»-ի, ես հակված եմ կոչել ինքնարարման բացարձակ հանգամանք։ Իսկ, առհասարակ, եթե որևէ իրադարձությունից հետո մարդը մնում է նույնը, քան էր, ուրեմն կամ եղա՛ծն է իմաստազուրկ, կամ ի՛նքն է հիմար։ 

© Գորշ

անտիպ - 135/2026

Խուստուփ

Երբ հասա Խուստուփի գագաթ և նստեցի ժայռին, արևածագի հետ իմ ձախ և աջ կողմերում հայտնվեցին Ինքնարարն ու Զրադաշտը. մեկն իր գայլի ուղեկցությամբ էր, մյուսը՝ իր արծվի և օձի։ Նրանք խաղաղ էին այնպես, ինչպես լինում է մանուկը` մոր կուրծքը շուրթերին. հասկացա, որ Ինքնարարը հասել է իր Բարձրագույն եսին, իսկ Զրադաշտը գտել է իր Գերմարդուն։ Երեքս էլ նայում էինք արևին և, մտովի զրուցելով, լռում, իսկ երբ արդեն պետք է իջնեի, ինձ ուղղված նրանց հայացքում կարեկցանք տեսա իմ խռովքին, որ ստիպված եմ մարդ լինել, բայց նաև իմացություն, որ դե՜ռ։

© Գորշ