Վայրը, որտեղ ստրուկը հպարտ է, կոչվում է հայրենիք։ Որտեղ ստրուկը խեղճ է, կոչվում է գաղութ։ Հայրենիքից ու գաղութից առավել` ստրուկն արտասահմանն է սիրում, քանզի այնտեղ նա կարող է լինել անտարբեր։ Ի վերջո, ստրուկի բոլոր սերերն են «արտասահմանյան»` սերն առ հայրենիք, սերն առ ազատություն, սերն առ ինքը։
© Գորշ
No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.