Որտեղ տգիտությունը չի ընկալվում որպես ծանր հանցագործություն, ծուլությունը` մեղք, իսկ ինքնաճանաչողությունը` առաքելություն, չի կարող լինել բանականորեն առողջ, ապրելակարգով հոգևոր և գոյությամբ իմաստավոր հասարակություն։ Ըստ այդմ, կարելի է որոշել յուրաքանչյուր հանրույթի հիվանդության տեսակն ու աստիճանը` հաճախ պարզելով, որ ոչ միայն բուժական դաստիարակության, նաև փրկչական անդամահատության համար է ուշ. պետք է հերձել։
No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.