անտիպ - 5/2026

Չարի պարտությամբ հեքիաթը դառնում է չափազանց ձանձրալի պատմելու, կյանքը՝ ապրելու համար։
Բայց, չարից և բարուց անդին, կա՛ անմարդկային ընտրություն՝ վերմարդկային գոյության։

© Գորշ

անտիպ - 4/2026

Կյանքի իմաստն ապրելն է, նպատակը` հարատևելը։ Հարատև է այն, ինչն ինքնարար է։

Մարդկանց, որպեսզի համարվեն ինքնարարման գաղափարակիր, պակասում է նպատակի ընկալումը, իսկ իմաստին, ակամա, միշտ են համահունչ` ըստ բնության սահմանած կենդանականության։

© Գորշ

անտիպ - 3/2026

Երբ մտորումը ոչ ոք չի լսում, բայց այն ունի հասցեատեր և(կամ) վկա, կոչվում է արտաքին լռություն (պայմանականորեն` ԼՌԵԼ ԽՈՍՔԸ)։ Երբ մտորումը չունի վկա և հասցեատեր, թեկուզ եթե այն լսելի է, կոչվում է ներքին լռություն (պայմանականորեն` ԽՈՍԵԼ ԼՌՈՒԹՅՈՒՆԸ)։ Այսպիսով, արտաքին լռությունը կարող է արտահայտվել ընդհուպ ներքին աղմուկով, բայց արտաքուստ միշտ անձայն է, իսկ ներքին լռությունը կարող է արտահայտվել նաև ձայնով, բայց միշտ անաղմուկ է։

Արտաքին լռությունը ոչ այնքան իմաստնությանը, ինչքան էթիկային դասվող բան է, երբ մարդն ունենում է իր աղմուկով միջավայրը չաղտոտելու խոհեմություն, հետևաբար, բացառապես մարդուն բնորոշ և մարդուն բնորոշող է, իսկ ներքին լռությունն, անպայման, իմաստնություն է և այն կրողն այլ ու ավելին է, քան մարդն է։

© Գորշ

անտիպ - 2/2026

Ով չի թագավորում իր մենակության մեջ, ստիպված է սպասավորել ուրիշի մենակությանը։

© Գորշ