Մարդկանց, որպեսզի համարվեն ինքնարարման գաղափարակիր, պակասում է նպատակի ընկալումը, իսկ իմաստին, ակամա, միշտ են համահունչ` ըստ բնության սահմանած կենդանականության։
© Գորշ
Jan 11, 2026
անտիպ - 3/2026
Երբ մտորումը ոչ ոք չի լսում, բայց այն ունի հասցեատեր և(կամ) վկա, կոչվում է արտաքին լռություն (պայմանականորեն` ԼՌԵԼ ԽՈՍՔԸ)։ Երբ մտորումը չունի վկա և հասցեատեր, թեկուզ եթե այն լսելի է, կոչվում է ներքին լռություն (պայմանականորեն` ԽՈՍԵԼ ԼՌՈՒԹՅՈՒՆԸ)։ Այսպիսով, արտաքին լռությունը կարող է արտահայտվել ընդհուպ ներքին աղմուկով, բայց արտաքուստ միշտ անձայն է, իսկ ներքին լռությունը կարող է արտահայտվել նաև ձայնով, բայց միշտ անաղմուկ է։
Արտաքին լռությունը ոչ այնքան իմաստնությանը, ինչքան էթիկային դասվող բան է, երբ մարդն ունենում է իր աղմուկով միջավայրը չաղտոտելու խոհեմություն, հետևաբար, բացառապես մարդուն բնորոշ և մարդուն բնորոշող է, իսկ ներքին լռությունն, անպայման, իմաստնություն է և այն կրողն այլ ու ավելին է, քան մարդն է։
© Գորշ
Jan 3, 2026
Jan 2, 2026
անտիպ - 1/2026
Միջակությունն այլ հավատամք չունի, չի կարող ունենալ։ Միջակության միակ «աստվածը» հանրային կարծիքն է։
© Գորշ
Subscribe to:
Posts (Atom)
Գորշի եռանկյուն
Խորհրդանիշ՝ Բարձրագույն Ես-ի, նույնն է՝ ինքնարարի, նույնն է՝ երրորդ մեկի։ Կազմված է հայերեն երեք «ի» տառերից, որոնք արտահայտում են ինքնաճանա...
